Boekentips

Danseres zonder benen – Clara Asscher-Pinkhof

Danseres zonder benen is een autobiografie van de Joodse schrijfster Clara Asscher-Pinkhof. Het boek vertelt over de jeugd van Clara in de Joodse gemeenschap waarin ze opgroeit. Ook de ontmoeting met haar man Avraham, hun huwelijk en de geboorte van hun zes kinderen beschrijft ze. Avraham is opperrabijn in Groningen, maar heeft regelmatig pijnaanvallen, waaraan hij na jaren in een ziekenhuis in Zwitserland overlijdt.

Op hele tragische, maar ook bijzonder mooie wijze beschrijft Clara haar eenzaamheid en moeite na de dood van haar man. Dit beschrijft ook de titel van het boek; deze titel wijst heen naar een droom die Clara in 1936 had. Ze zag een danseres zittend in een wolk van tule, die haar benen verborgen. Jaren later beseft Clara dat zij die danseres is; toen haar man stierf werd haar liefste haar afgenomen. Toch drukte ze zich uit in alles wat ze nog over had: ze danste zonder benen.

Niet zo lang na de dood van Avraham breekt de Tweede Wereldoorlog uit. In het boek beschrijft ze de verschrikkingen van de kampen Westerbork en Bergen-Belsen. Ook de angst om haar kinderen (van wie enkelen de oorlog niet overleven) is voortdurend bij haar. Uiteindelijk komt Clara na een lange reis in Palestina aan, waar haar dochter al woont.

Clara heeft een enorm mooie en ontroerende woordkeuze weten te vinden. Een goed voorbeeld hiervan is het ‘gesprek’ dat ze met God heeft, op het moment dat ze beseft dat Avraham in Zwitserland zal sterven:

God zei: “Kind, ik moet je liefste van je wegnemen”. Ik schreide: “Nee…nee ik wil mijn liefste houden!”

God zei: “Kind, Ik zal je alles geven, wat het leven van een vrouw mooi kan maken……behalve dat ene. Want ik moet je liefste van je wegnemen”. Ik riep: “Nee….. nee… het leven van een vrouw kan niet mooi meer zijn als haar liefste van haar wordt weggenomen. Ik wil mijn liefste houden!!”

God zei: “Kind, Ik zal je kinderen schoon en sterk laten opgroeien en ze zullen een kring van liefde om je heen vormen. Maar ik moet je liefste van je wegnemen”. Ik schreide: “Nee…nee er is geen kring van liefde buiten zijn liefde. Ik wil mijn liefste houden!!”

God zei: “Kind, Ik zal je schoonheid geven en al wat de deuren en de harten van de mensen voor je kan openen. Veel warme genegenheid zal je dagen verlichten. Maar ik moet je liefste van je wegnemen”. Ik zei: “Nee ….nee de deuren en de harten van de mensen wil ik niet binnengaan en hun warme genegenheid vergoedt niets van zijn liefde. Ik wil mijn liefste houden”.

God zei: “Kind, Ik zal je rijke en zuivere gedachten geven en je zult ze in schone vorm kunnen gieten. Veel gebukte en bedroefde mensen zul je troost en verlichting brengen. Maar Ik moet je liefste van je wegnemen”. Ik fluisterde: “Nee…nee, ik kan geen troost en verlichting brengen als ik zelf gebukt en bedroefd ben. Ik wil mijn liefste houden”.

God zei : “Kind, als je liefste bij je blijft, zal de wreedheid van de wereld zijn ziel wonden en pijn doen. Eén groot lijden zal het voor hem worden. Als Ik hem van je wegneem is het één grote rust, één grote vertroosting.Daarom moet Ik je liefste van je wegnemen”.  Toen ging ik opzij en liet God door om mijn liefste van mij weg te nemen.

Aanrader! Dit is echt een boek dat je gelezen moet hebben!

Hij maakt mijn voeten als der hinden (Hind’s feet on high places)
Hannah Hurnard

Dit boek is een allegorisch verhaal, waarin de gemeenschap van een gelovige met Christus beschreven wordt.
Het boek beschrijft de tocht van de bange, kreupele Angst-en-Beven, die vanuit Vreesdorp naar de Hoogten geleid wordt, waar ze ‘voeten als van een hinde’ zal krijgen.
De tocht gaat echter niet gemakkelijk. Ze wordt begeleid door twee helpsters, Verdriet en Lijden en met hun hulp én de hulp van de Herder overwint ze diverse zware hindernissen, zoals het strand der Eenzaamheid, de Grote Rotswand der Gekwetstheid, de Bossen van Gevaar en Verdrukking en de Vallei van het Verlies. Gaandeweg leert Angst-en-Beven om haar eigen wil steeds meer en meer over te geven aan de Herder.

“Nog steeds was het stil. Zo stil als in het graf, want ze lag nu inderdaad in het graf van haar eigen hoop. Nog steeds had ze de beloofde voeten als der hinden niet. Nog steeds was ze niet op de Hoogten. En nu moest ze zelfs de belofte op het altaar leggen. Dit was het waar de lange, hartverscheurende reis haar gebracht had. Nog eenmaal, voor ze hem op het altaar legde, herhaalde Angst-en-Beven de glorierijke belofte, die de oorzaak geweest was van haar vertrek naar de Hoogten: ‘De Heere HEERE is mijn Sterkte, en Hij ZAL mijn voeten maken als der hinden, en Hij ZAL mij doen treden op mijn Hoogten, voor den opperzangmeester op mijn Neginoth (Hab. 3:19).’
De priester stak zijn ijzeren hand recht in haar hart. Er klonk een geluid van scheuren en trekken en de menselijke liefde met zijn ontelbare wortels kwam eruit.”

Het boek leest makkelijk weg door de vlotte schrijfstijl. Persoonlijk krijg ik wel een beetje het gevoel dat Hurnard met dit boek een poging doet om een soort nieuwe Christenreis te schrijven; helaas mist het boek de diepgang die Bunyan in de Christenreis gelegd heeft. Desondanks zitten er ook wel mooie en herkenbare facetten in, hoewel op mij met name het overdreven angstige karakter van Angst-en-Beven af en toe wat ergerlijk overkomt.

Desondanks kan ik het boek toch wel aanbevelen, ook vanwege de hoopvolle en gloedrijke beschrijvingen van de Herder, Die Angst-en-Beven (en met haar alle gelovigen) direct te hulp snelt op haar angstgeroep en om Wie nooit tevergeefs gebeden wordt. De reis ernaartoe, met alle hindernissen, heeft ook zeker hele aansprekende stukken waarin ook onze valkuilen en strijdpunten herkenbaar beschreven worden.
En tenslotte, de beschrijving van de Hoogten laat het verlangen weer groeien naar de rijke toekomst die weggelegd is voor hen, wiens voeten door Hem als van een hinde gemaakt zijn.

Hij maakt mijn voeten als der hinden – Hannah Hurnard

_____________________________________________________________________________________________

De Fascinerende Vrouw (Captivating)
John en Stasi Eldredge

Er liggen talloze zelfhulpboeken in de boekhandel die uitgebreid ingaan op de verschillen tussen man en vrouw. Een van de bekendste is misschien wel het boek ‘Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’ van John Gray. Grappig om te lezen, herkenbaar ook, maar het leidt alleen maar tot een nóg fanatieker zelfopknappingsplan en de bijbehorende teleurstelling die onherroepelijk volgt.

Maar wat het bekendste boek is, hoeft niet gelijk ook de beste te zijn. Daarom deze maand een boekentip over mijn favoriete boek ‘De Fascinerende Vrouw’ van John en Stasi Eldredge. Natuurlijk in de eerste plaats bedoeld voor alle geweldige en fantastische vrouwen die dit blog lezen, maar ook de mannen hoeven niet af te haken want ook jullie kunnen heel wat van dit boek leren!

John en Stasi leggen op hele aansprekende en pakkende wijze uit wat voor vrouwen het belangrijkste in het leven is: mooi gevonden worden. Zeg tegen een vrouw dat ze mooi is, en je zult haar zien stralen. Natuurlijk voelt een vrouw zich ook gevleid als haar verteld wordt dat ze intelligent is, dat ze een sterke vrouw is en wat voor een complimenten we nog meer krijgen. Maar niets doet onze ogen zó oplichten dan wanneer ons verteld wordt dat we mooi zijn.

De auteurs verklaren dit vanuit de schepping: de vrouw was de kroon op Gods schepping. In de man toonde God Zijn kracht en sterkte (waarover later meer), de vrouw daarentegen vertolkt Gods verlangen naar schoonheid. “Geef een paar meisjes een doos met hoeden, sjaals, kettingen en kleren en ze zijn uren zoet.(…) Hoe jong ook, in hun hart weten ze intuïtief hoe mooi ze zijn. Sommigen zullen het letterlijk vragen: ‘Ben ik niet mooi?’ Anderen vragen het alleen met hun ogen. Verbaal of non-verbaal, of ze nu een glimmende jurk dragen, of van top tot teen onder de modder zitten, alle meisjes willen dat weten”.

De Eldredges maken veel duidelijk met voorbeelden vanuit bekende films, wat niet alleen de films in een heel ander (positiever) daglicht zet, maar waardoor ook in één klap helder wordt wat ze bedoelen. Zo schrijven ze in een stukje, dat gaat over het verlangen om niet alleen van buiten maar ook (of juist) van binnen fascinerend te zijn: “De barones in de Sound of Music wint het van Maria, als het om een knap uiterlijk gaat, dat weten ze beiden. Maar Maria heeft een zeldzame schoonheid en diepgang van binnen. Zij bezit het vermogen om te houden van kleine katjes in de sneeuw en van slechtgehumeurde kinderen.(…) Haar ziel sprankelt van levenslust; daarom voelen we ons tot haar aangetrokken.”

Maar in het leven van alledag gaat het heel anders. We willen fascinerend zijn, we willen geliefd zijn. Maar hoeveel vrouwen vinden zichzelf fascinerend, weten zichzelf geliefd? Nagenoeg elke vrouw is ooit in haar leven gekwetst in haar verlangen om mooi te zijn. “Vrouwen zijn moe. We zijn uitgeput. Maar niet door een leven vol avontuur.(…) De meeste vrouwen hebben niet het gevoel dat ze een hoofdrol spelen in een groot verhaal. Helemaal niet. We worstelen met de vraag of het wel iets uitmaakt dat we er zijn.” Dit zal ongetwijfeld niet voor alle vrouwen in gelijke mate opgaan, maar vrouwen, wees eens eerlijk, herken je hier niet iets van? En zo is het hele boek één stuk herkenning. Dit boek gaat over jou!

John en Stasi beschrijven daarna hoe vrouwen omgaan met hun gekwetste hart. Je hebt de dominante vrouwen (zoals Kristin Scott Thomas in The Horsewhisperer, de dominante moeder die alles onder controle wil hebben; zo herkenbaar!). “Ze weigert om kwetsbaar te zijn. En als het niet langer lukt haar relaties te onderhouden, dan doodt ze haar verlangen naar intimiteit, zodat ze veilig is en de baas kan blijven. Dan wordt ze een vrouw die niemand nodig heeft en zeker geen man!” Deze vrouwen zijn dominant en bazig omdat ze bang zijn voor hun eigen kwetsbaarheid.

Je hebt ook trieste vrouwen. Ze worden beheerst door de pijnlijke, onpeilbare leegte in hun binnenste. “We verstoppen onze ware aard en laten alleen zien wat van ons verwacht wordt, wat volgens ons veilig is. Ons doen en laten is gericht op zelfbescherming. We willen niet het risico lopen om afgewezen of voor gek versleten te worden.”

Uitgebreid beschrijven de auteurs hoe we steeds op zoek zijn naar de grote vraag: ‘Ben ik mooi? Zie je me? Ben ik niet fascinerend?’, zonder deze vraag van ons hart bij God neer te leggen. We zijn zelf op zoek naar de antwoorden, halen onze identiteit uit wat anderen om ons heen van ons vinden en laten ons zo makkelijk kwetsen.

Uiteindelijk leren John en Stasi ons op schitterende wijze hoe God al onze plannen tot zelfverlossing, onze pogingen om de baas te blijven en al ons proberen om de leegte en de pijn van binnen te verminderen, belemmert. Ze beschrijven het heel concreet: “O, we zoeken Hem wel voor onze ‘verlossing’ – voor een enkele reis hemel na ons sterven. (…) Maar vanbinnen blijft ons hart gebroken en gevangen, ver uit de buurt van Degene die ons kan helpen.”

En dan wordt er uiteindelijk beschreven hoe God die gebroken en verwonde vrouwen opzoekt.
“God ging op zoek naar het kleine meisje, dat bibberend van angst onder het bed verstopt zat, en haalde haar over om eronder vandaan te komen. Hij opende haar gebalde vuistjes, nam haar hand in de Zijne en beantwoordde haar grote vraag. Hij nam haar in Zijn armen en zei dat ze niet zo stoer hoefde te zijn. Hij zou haar beschermen. Ze hoefde niet sterk te zijn. Hij vertelde haar dat ze geen steen was maar een meisje. Een onschuldig kind. Zijn kind. Hij veroordeelde haar niet, maar begreep haar juist. Hij hield van haar! Hij zei dat ze bijzonder was…uniek, als geen ander en dat ze bijzondere gaven had, als geen ander. Ze kende Zijn stem en vertrouwde Hem. Ze kon aan Zijn stem horen dat zij Hem plezier deed, ze merkte Zijn vreugde als Hij met haar sprak.(…) Zoiets is er ook voor jou. Dit is het aanbod van onze Verlosser – de genezing van ons gebroken hart. Hij wil op zoek gaan naar die zere plekken uit het verleden die nog in ons aanwezig zijn. Daar zal Hij ons vinden en dan neemt Hij ons in Zijn armen en brengt ons thuis. Laat je nu door Jezus genezen.”

Ik heb dit boek al diverse malen als cadeau aan vriendinnen gegeven, en keer op keer vertelden ze me hoe herkenbaar het voor hen was, hoe hun pijn ineens niet iets van hen alleen was, maar wat blijkbaar voor alle vrouwen geldt.
Bij mij is het boek een exemplaar geworden dat altijd binnen handbereik ligt en dat vol staat met onderstrepingen en uitroeptekens.
Niet veel mannen lezen vrijwillig dit soort boeken, maar toch…waag er eens een poging aan! Want een verwond vrouwenhart is niet zelden door een man veroorzaakt. De zondeval heeft het zelfbeeld van een vrouw aangetast, maar ook de kracht van de man. Waar een man op zou moeten treden als beschermer van zijn vrouw, trekt hij zich vaak terug als het lastig wordt. De man weerspiegelde Gods kracht, maar na de val is het meer passiviteit wat hen kenmerkt. Overigens hebben John en Stasi Eldredge ook een ‘mannenvariant’ van dit boek geschreven: De Ongetemde Man (Wild at Heart). Ik heb die zelf nog niet gelezen, maar moet ook de moeite waard zijn.

Dus mannen, nog een Valentijnscadeautje nodig in februari? Denk dan zeker eens aan dit boek! En voor alle vrouwen: dit boek mag eigenlijk niet op jullie boekenplank ontbreken! Ik noem het gekscherend wel eens mijn ‘huispsycholoog’, maar dat verdienen jullie ook!

“Leg je diepste vraag aan Jezus voor. Vraag Hem of Hij je je eigen schoonheid wil laten zien. En dan? Laat Hij je hart mogen veroveren.”

Een gedachte over “Boekentips

  1. Hoi Anne,
    een ook mooi en denk ik enigzins vergelijkbaar boek is “Mijn geliefde Kind” van C. Urquhart.
    Maar deze zal ik zeker ook eens proberen te lenen in de bieb (hoop dat ie er is).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s