Drupje regen

Geloof me, het is een rare gewaarwording. Wakker worden van water dat op je dekbed drupt.
Een moment waarop je even denkt dat je nog droomt, hoewel dat koude water wel heel ontnuchterend werkt.
Het overkwam me een paar weken geleden.
Augustus, ergens op een camping in Zuid-Frankrijk. Een typisch gebied waar het de hele zomer kurkdroog is. Vandaar ook dat we voor die regio gekozen hadden. Kamperen doe je natuurlijk niet ergens waar het kan regenen.
Overigens heb ik me de hele vakantie verbaasd over het bizarre fenomeen ‘kamperen’. Dat mensen massaal hun grote huizen met luxe boxspring-bedden of waterbedden, loungebanken en muziekapparatuur achterlaten om twee weken op een matras op de grond te slapen, te koken op een krakkemikkig campingstelletje (oké, dat hebben wij dan niet echt gedaan) in een tent waarin je nauwelijks rechtop kunt staan, met meerdere mensen leven op vijftien vierkante meter. Waarbij je ook nog eens wegspoelt bij een flinke bui. En dan wel allemaal nét doen alsof het geweldig is!

Toegegeven, de eerste anderhalve week was volkomen probleemloos. Het was een beetje kneuterig…op handen en voeten door de tent kruipen, op zoek naar je kleren, elke avond weer braaf met toilettas onder de arm naar het toiletgebouw sukkelen maar goed, ik geef toe dat het wel iets idyllisch had. Gezellig buiten ontbijten met een stokbroodje, ’s avonds tot laat buiten zitten bij een campinglamp, het had allemaal wat. Zelfs dat matras op de grond had ergens wel iets schattigs (vooral met de wetenschap dat ik na twee weken weer heerlijk mijn huis-met-vijf-kamers tot mijn beschikking had), totdat het regende…

We zagen het op Weeronline al aankomen: woensdag de hele dag regen. Ergens hoop je dan nog dat Weeronline het niet helemaal goed heeft (wat weten die mensen in De Bilt nu over regen in Zuid-Frankrijk?) of dat de regen achter die hoge berg in een ander dalletje blijft hangen… Maar helaas, al vroeg in de morgen begon de ellende. Eerst getik op de tent, gerommel in de lucht en toen na enige tijd, heel voorzichtig, de eerste druppels op het dekbed. Je probeert het eerst te negeren, snel nog even in slaap te vallen (zodat het probleem verschoven wordt naar het moment dat je weer wakker wordt), je luistert angstvallig naar het ritme van de druppels, in de hoop dat het, tegen alle voorspellingen van Weeronline in, tóch nog droog wordt… Maar dat alles helpt niets. Onverstoorbaar drupte de regen naar binnen, natuurlijk vooral op mijn helft van het dekbed (ook dat nog).

Tja, dan zakt de moed je wel even in de schoenen, vooral omdat het, opnieuw volgens Weeronline, de hele dag zou duren. Een hele dag deze frequentie druppels, is bést een hele bak water op mijn dekbed. Dus ’s ochtends toch maar maatregelen getroffen. Het (doorweekte) matras en binnentent onder de veranda van een niet-gebruikte stacaravan, het dekbed en kussens in de auto en gewoon een dagje op stap gaan met de gedachte: “we zien het straks wel weer”.

En zowaar, halverwege de ochtend klaarde het weer op, we zijn in de brandende hitte naar de citadel van Entrevaux geklommen, die hoog op een heuvel lag, waarbij het zó heet was dat je gewoon weer snakte naar de regenbui van die ochtend.
En toen we op de camping terugkwamen? Toen was alles weer droog! En dan besef je weer dat kamperen tóch wel leuk is!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA   OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s