Zomerdip

Vorige week las ik een artikel over een ‘zomerdip’. Net zoiets als de welbekende winterdip maar dan anders. Meer zomers zeg maar.

Ik kan mij er echt niets bij voorstellen. Het ironische is ook nog eens dat ik het artikel las terwijl ik heerlijk lui op het Scheveningse strand lag te bakken. Je geniet van de zon, de warmte, het lui-zijn. Muziekje aan, tijdschriftje erbij en niet vergeten op z’n tijd te keren natuurlijk. Af en toe even afkoelen in de zee en het euforische gevoel van het koude water op je warme huid, het mee laten dobberen op de golven, de zilte geur van de zee en de blauwe lucht. ’s Avonds een hapje eten op het terras van één van de strandtenten. Lange zwoele zomeravonden, heerlijk!

En terwijl je zo intens geniet, lees je dat er mensen zijn die de zomer háten. Die er depressief van worden, verlangen naar de herfst. Die niets hebben met een gezellige barbecue achterin de tuin met een roseetje erbij.
Onbegrijpelijk toch?

Tot vanavond. Ik kwam in een stortbui thuis aan en keek vanuit het keukenraam in de verregende tuin. En even bekroop mij een huiselijk gevoel toen ik de regen zo tegen de ramen zag slaan en zelf er niet meer uit hoef. Even meende ik te beseffen wat deze zomerdip-patiënten waarderen in het najaar. De knusheid en gezelligheid van een stormachtige herfstbui…het heeft wel wat. Als het maar niet te lang duurt; dan kan morgen de barbecue weer aan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s