Traditions!

“Traditions! Traditions!”, zo begint de openingssong van de musical Fiddler on the Roof. Een musical over de joodse religie. Het zou echter ook maar zo van toepassing kunnen zijn op een musical over de zogenoemde rechterflank van de gereformeerde gezindte.

Dan duid ik natuurlijk niet op hen, die de Bijbel als richtsnoer willen houden. Die dicht bij Gods Woord leven. Die het gehoorde toetsen aan het Woord en die Zijn eer hoog willen houden door Zijn werk te verkondigen. Die gelovig (door het werk van de Geest!) aannemen wat Hij ons aanbiedt. Die hebben, als het goed is, geleerd om de tradities in het licht van Gods Woord te herzien.

Helaas is daarmee niet de hele ‘rechterflank’ getypeerd. Mijn pijnpunten liggen meer in de hoek waar het woord ‘traditions!’ nog levendig gehandhaafd wordt. Waar donkere kleding meer ontzag uitstraalt dan al Gods beloften bij elkaar. Waar geleefd wordt uit het principe: ‘Gods Woord zegt het zo, maar Gods volk leert het anders’. Waar meer waarde gehecht wordt aan een keurig voorkomen dan aan een vreugdevol getuigenis van wat Hij aan ons hart gedaan heeft.

De uitdrukkingen kennen we wel.
‘Een gestolen Jezus’; alsof je kunt stelen wat ons door middel van zoveel beloften aangeboden wordt.
‘Het zomaar hebben’, waarbij de spreker met één armbeweging de stil uitgevochten strijd van de persoon in kwestie van tafel veegt.
Het koesteren en ophemelen van een leven vol duisternis en twijfel. Want immers, ‘tegenwoordig heeft iedereen het maar zo bij de hand’. Maar nee, zij zijn tenminste ‘eerlijk onbekeerd’!

En zo is er nog genoeg te noemen. Het raakt me enorm diep (vandaar deze blog, geschreven uit een stukje persoonlijke frustratie), temeer omdat ik persoonlijk ervaren heb dat het zo’n enorme impact kan hebben op een geloofsleven.  En omdat er zo aan duizenden het vreugdevolle Evangelie onthouden wordt. ‘Want een mens kan niets doen dus moeten we maar afwachten tot er iets gebeurt’. En als God niet ingrijpt, brengen we ons leven afwachtend door, ons blindstarend op ‘traditions!’  Afwachtend onder een prediking die twijfel en duisternis propageert, hamerend op een weg door de vallei van de schaduwen des doods in plaats van te belichten dat Hij met ons door die vallei treedt.

Tegelijk ben ik dankbaar, oneindig dankbaar dat Hij mijn weg zo geleid heeft dat ik een andere boodschap heb gehoord. Een boodschap van Zijn liefde, dat wij Hem liefhebben omdat Hij ons eerst heeft liefgehad.

En dan gaan we ook vanzelf de ‘traditions!’ in ander licht zien. Dat gun je toch iedereen!

3 gedachtes over “Traditions!

  1. Te ver?? Mwa…zéker niet! Het verstokte ongeloof gaat pas ver, dódelijk ver. legaal onbekeerd zijn. Gelukkig geen sterk geloof te hebben, want stel je voor dat je het zelf gepakt hebt….(raar dat dodezondaren die wij van nature zijn het heil zouden willen pakken….hoezo….heb je soms toc wel behoefte aan Gods heil?? )Wel willen, dát zeker, maar niet weten hóe! Want dát horen ze zondags niet (al denken ze allemaal van wel!!). Ze horen wel veel, héél veel, maar HÓE te verkrijgen…..??? géén antwoord. De zondige mens heeft een ‘ereplaats’ in de dienst, wel een dik uur lang….niet dat er iets nieuws of iets verhelderends gezegd wordt, maar toch. En de verhoogde Christus krijgt ook een plaats in de dienst, zéker, maar om nu concreet gezegd te krijgen wát Gods Wil en liefste Werk is….en dat God een Goddelijk plan heeft uitgedacht waardoor zondaren (júist zondaren!) met God verzoend kunnen worden zónder zelf nog allerlei dingen te moeten meebrengen, allerlei gestaltes en hoedanigheden en vooral veel ‘traditions’….het lijkt de mensen té makkelijk! het lijkt té mooi (makkelijk) om waar te zijn. Maar dat lijden van Christus, dat verschrikkelijke lijden….het is ze niet genoeg! Er moet nóg meer bloed vloeien (geen idee van wie!) . maar ze wéten nu dat onze Hemelse Vader op de uitkijk staat (de verloren zoon zou het kunnen bevestigen) en dat zou toch reden móeten zijn om nou eens alle ‘traditions’ overboord te kiepen en éindelijk eens toe te geven dat ze God al veel te lang hebben laten wachten. God verdiend om ge-eerd en gediend en geprezen te worden. En ze zullen het eens moeten doen, en dan zal blijken dat ze zóveel hart en mogelijkheden hebben gekregen dat ze dat ook kunnen, ja móeten. Wát houdt ze dan nu tegen?? Láten ze Esther als boegbeeld nemen:”Kom ik om dan kóm ik om”, het zal ze dan ééuwig meevallen.

  2. Ik voel je pijn en frustratie. Gelukkig kom ik niet uit z’on kring, en ik heb het als een grote zegen gevonden dat mijn ouders levende getuigenissen waren van God’s genade, liefde en rechtvaardigheid.
    Alleen, weet ik niet als je dit onder ‘traditions’ kan noemen. Traditions zijn meer vormen en uiterlijke dingen die je aan vasthoud, welk absoluut niet verkeerd zijn in zichzelf. Wij hebben allemaal tradities; dat geeft ons vaak een veilig en geborgen gevoel. Tradities die in de kerk gevonden wordt zijn vaak absoluut niet verkeerd. Denk aan de manier van zingen (niet altijd mijn stijl, maar wel eerbiedig en het Woord staat centraal), dragen van een zwarte pak door de ouderlingen, de order van de dienst, etc. Alleen tradities worden gevaarlijk als ze boven God’s Woord worden geplaast (eg: die dominee kan niet de goede weg leren want hij gebruikt een andere vertaling, etc.) Als mensen in de traditie hun heil zoeken, dan is het zeker verkeerd.
    Aan de andere kant ben ik altijd een beetje huiverig want ik zie vaak mensen die uit een hoek komen van een zeer orthodoxe kring dat ze alles weggooien, want tradities zijn eenmaal verkeerd (ze gooien de baby with the bath water.) Ze hebben de verkeerde kant gezien van tradities, dus – weg met alles.
    Een andere leer – van Gods genade en trouw – hoeft niet gekoppeld te zijn aan een het weggoien van waardevolle tradities.
    “Test all things, whether they be of the Spirit.”

    Soms krijg ik het ook benauwd als ik denk aan hoe veel mensen verloren gaan want ze horen niet Christus. Christus wordt niet gepredikt… Wat zal Jezus veel verdriet van hebben, om zo veel mensen te zien die Hem niet met al hun hart en ziel willen vertrouwen, want ze moeten van alles nog ervaren en aan zo veel verwachtingen voldoen. Give me Jesus, lest I die!

  3. @Sandra: Dank voor je reactie en aanvulling! Ik realiseer me dat ik in mijn vurigheid inderdaad wat eenzijdig over tradities schrijf; ben het met je eens dat niet alle tradities verkeerd zijn. Maar wat mij afgelopen dagen weer enorm treft is de houvast en de hoop die mensen in mijn omgeving helaas zoeken in tradities en die, zoals jij ook schrijft, de tradities en ervaringen boven Gods Woord stellen.

    Ik heb zelf ook jaren in een gemeente gezeten waar Christus niet gepreekt werd, er werd wel beschreven hoe zondig de mens was en hoe groot God is (helemaal mee eens overigens, maar vervolgens werden de gemeenteleden met een ‘vraag er maar veel om’ weggestuurd. Gelukkig werd in die tijd mijn weg naar de jongerenavonden in Hardinxveld geleid, waar ik ineens wél hoorde hoe het heil aangeboden wordt aan een mens.

    Ik houd mijn hart echter vast voor ál die mensen die nog steeds vastzitten onder een wettische, eenzijdige prediking en tja, zo af en toe worden die frustraties even teveel en verschijnt er een blogje als deze… 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s