Badhuis

Het was vanavond weer tijd voor mijn wekelijkse spinninguurtje. Na een drukke dag werken is het wel even lastig motiveren hiervoor. In een poging hiertoe herinnerde ik mijzelf aan de ruïnes van de Thermen van Caracalla, de resten van een oud badhuis die ik afgelopen zomer in Rome bezocht heb.

Eigenlijk is een sportschool net zoiets, bedacht ik me. Je gaat eerst in het palaestrum (de hedendaagse spinningruimte) jezelf even goed in het zweet werken, je kunt naar het tepidarium (de sauna), zelfs de heerlijke Italiaanse zon is aanwezig in de vorm van een zonnebank en uiteindelijk kun je in het frigidarium douchen. Met een beetje voorstellingsvermogen kom je een heel eind!

De werkelijkheid was helaas heel anders. Geen prachtige, stijlvolle Romeinse zalen met mozaïekwerken, maar een muffe, donkere ruimte vol spinningfietsen. Een overenthousiaste trainer die boven de muziek uitschreeuwt (dat hebben we dan weer wel, muziek!) en dan maar trappen… Steeds harder, steeds zwaarder en elke paar minuten een blik op de klok of het al bijna half 9 is. Want dan volgt als beloning een kwartiertje zonnebank!

En die romantiek, die bewaren we maar tot de volgende Rome-trip!


De thermen van Caracalla…wel iets anders dan een sportschool!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s