Grote zus

Nu we in de Kerstperiode beland zijn, is het overal ‘liefde’ en ‘vrede’ wat je om je heen hoort. Mensen gaan massaal op de knuffeltour en sturen allerliefste kaartjes naar elkaar. Om maar in die sfeer te blijven, vandaag een speciaal blogje voor mijn grote zus.

Ons gezin zit een beetje maf in elkaar. We zijn maar met ons vieren, maar tussen mijn oudste zus en mij zit wel 12 jaar verschil. Toen ik een jaar of 3 was, had zij al verkering met de (leuke!) man waarmee ze nu getrouwd is. Toen ik 9 was, trouwde ze en op mijn 11e was ik al tante; razend interessant natuurlijk op die leeftijd!

Vroeger was het écht mijn grote zus. Ze werkte indertijd bij een bakkerij en zo af en toe mocht ik op haar kamertje op zolder komen (verboden gebied als ze niet thuis was!) en stopte ze me een zak pepernoten toe. Haar kamer had iets magisch. Er stond een verlichte wereldbol, wat voor mij het summum van pracht was. Elke keer als ik op haar kamer kwam, liet ik de bol draaien en staarde naar alle landen die langsdraaiden. Maar toen ik uiteindelijk zélf zo’n wereldbol voor mijn verjaardag kreeg, was de magiek er af en stond hij weg te stoffen in een hoek.

Mijn zus was degene die mij leerde orgelspelen, zij knipte geduldig repen uit om de toetsen cijfers te geven en wees aan hoe de cijfertjes op papier overeenkwamen met de toetsen. Urenlang studeerde ik vanuit de zwarte orgelboeken van Johannes de Heer tot ik ook met vier vingers geluid uit kon brengen. 

Natuurlijk werd ik als jongste ook wel geplaagd. Ze bedacht altijd wel weer iets en stond daarna gierend van de lach toe te kijken als ik in alle naïviteit ergens ingetrapt was. Maar in dat plagen zat wel altijd iets goedmoedigs, het was nooit écht gemeen (al vond ik dat toen van wel natuurlijk!).

Toen ze trouwde was het gelijk een stuk stiller én saaier in huis. Maar daar stonden wel weer leuke logeerpartijtjes tegenover. Nooit vergeet ik de keer dat ik kwam logeren en er ’s avonds ineens een gourmetstel uit de kast gehaald werd en we om 11 uur nog een paar uur gingen gourmetten… Of de reisjes naar Engeland die we regelmatig maakten. Altijd was het weer oergezellig.

Vroeger was het echt mijn grote zus. Nu nog wel een beetje, maar inmiddels is het niet alleen een zus maar ook een vriendin. Het leuke van een zus als vriendin is, dat je best wel op elkaar lijkt. We denken over héél veel dingen hetzelfde. Al zit er 12 jaar leeftijdsverschil tussen ons, op een of andere manier lopen we beiden tegen dezelfde soort situaties aan in ons leven. En dan is het geweldig om een grote zus te hebben waarmee je dan frustraties én genoegens kunt delen. Die hélemaal begrijpt wat je bedoelt, omdat ze het zelf ook net zo voelt. Die iets zegt, terwijl ik denk: ‘Hé, dat vind ik nu ook!’

Ons gezin is echt een beetje maf. We kletsen honderduit met elkaar en lopen soms de deur plat, maar we zullen nooit eens zeggen: “Hé zus, ik ben superdol op jou’. Ik zal tegen mijn broer niet zo snel vertellen dat ik trots op hem ben. Raar is dat.

Dus daarom dit blogje voor mijn grote zus. Speciaal om te zeggen: “Ik ben blij dat JIJ mijn zus bent!”

7 gedachtes over “Grote zus

  1. Hahahaha!!!! Gewéldig!!!!
    En ja. zoals gezegd, een beetje maf….raar eigenlijk om dat van je eigen ‘club’te zeggen, maar goed, ik heb liever dat jij het zegt dan de dokter….zeg maar.
    En ja, wat wij als zussen hebben is óók wel maf, maar dan in de meest positieve zin van het woord.
    Zó op 1 lijn kunnen zitten, zó begrijpen wat de ander denkt en voelt en aan een half woord genoeg hebben. Soms spreekt een bloedband, maar bij ons schreeuwt ‘ie wel eens.
    En al zeggen we idd niet tegen elkaar dat we van elkaar houden en dol op elkaar zijn (met dank aan die ‘maffe club’ ;-), gelúkkig voelen we het allemaal, en dan niet ‘gewoon’ voelen (zoals bij zo ongeveer ieder ‘gewoon’ mens), maar íntens en altijd met een enthousiame, humor, actie en avontuur zoals dat alleen maar voor kan komen uit een hele ‘maffe’ club.
    Lieve Anne en Maressa. laat mij als oudste zus voor maar wééééér (!!;-)) een keer het voorbeeld mogen geven: lieve schatten, ik hou van jullie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Dikke knuffel voor allbei!!!
    Gerdie

  2. Hahaha! Ja, soms kun je het niet afdoen met 1 regel…..ík tenminste niet…gelukkig ken je me als de binnenkant van je broekzak, zo ongeveer, anders snap je idd zo’n verhaal terug niet, hahaha!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s