Flyeren

Onlangs ben ik toegetreden tot de Contactcommissie. Als meelevend kerklid van een kleinere gemeente is het toch wel de bedoeling dat je je ergens inzet, en van alle commissies leek de Contactcommissie me de meest aansprekende.

Dus zo loop ik op een koude woensdagavond met een stapel flyers door de wijk rondom de kerk. Samen met twee commissiebroeders doen we zo ons best om nog wat buurtbewoners naar de Kerstzang te lokken.

Straat 1 gaat nog prima, hoewel ik medelijden heb met de postbezorger van deze wijk. De brievenbussen zitten namelijk overal onderin de deur dus ik stel me voor hoe de arme man zich dagelijks moet dubbelvouwen om zijn lading kwijt te raken. Ik vraag me af wie bedacht heeft om die bussen zo laag te maken, moet vast een man geweest zijn. Vrouwen denken immers logisch en dit is typisch een voorbeeld van niet-logisch denken.

Zo ongeveer tijdens straat 2 komt het besef dat het winter is. Mijn vingers voelen bevroren aan en ik ben dolgelukkig dat ik toch vanmorgen nog mijn ski-jack aangeschoten heb.

Maar dan komt straat 3. Nu begint me te dagen waarom de broeders zo vrijwillig deze wijk aan mij afstonden. De voordeuren (en dus ook de brievenbussen) zijn hier te bereiken via een trap. Dat is dus eerst een trap op, dan door je knieën zakken om bij de brievenbus te kunnen, overeind komen en de trap weer af. En dat niet één keer. Nee, een hele straat vol…

Aan het eind van de straat ben ik dankbaar. Dankbaar dat ik geen postbezorger ben maar elke dag achter een groot bureau in een lekker warm kantoor zit.

Is dat flyeren toch nog ergens goed voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s